آیا شیعه توانسته است امید به امام زمان(عج) را جهانی کند؟
بررسی تلاش شیعه برای جهانیسازی پیام مهدویت از طریق تثبیت شعائری مانند نیمه شعبان و اربعین به عنوان رسانههای زنده انتقالدهنده کلانروایت امید.
جهانیسازی امید با شعائر مهدوی
موضوع اصلی این محتوا، بررسی موفقیت شیعه در تبدیل باور به امام زمان (عج) و «کلانروایت امید» به یک پیام جهانی از طریق احیای مناسک و آیینهای مذهبی است. در دنیایی که پیامها در میان انبوهی از اطلاعات گم میشوند، آیینهای جمعی مانند نیمه شعبان و اربعین به عنوان قدرتمندترین رسانههای زنده عمل کردهاند تا زنده بودن امام موعود و پیام مهدویت را فراتر از مرزها منتقل سازند. این مناسک، در واقع تریبونهای زنده و پویای رسانهای هستند که جوهره تشیع را به جهانیان عرضه میکنند. تلاشهای سازمانیافتهای از سوی جریانات مختلف، از وهابیت و بهائیت گرفته تا صهیونیسم، همواره برای محو کردن این باور وجود داشته، اما شیعه توانسته است با تداوم این شعائر، مقاومت کند و پیام خود را تثبیت نماید.
تفاوت «مصلح کل» با «منجیگرایی صرف»
نکته کلیدی در محتوای مهدوی، تفاوت میان مفهوم اسلامی «مصلح کل» و تعبیر «منجیگرایی» رایج در برخی ادیان دیگر است. در بینش اسلامی، ظهور موعود صرفاً نجاتبخشی منفرد نیست؛ بلکه یک پروژه الهی-انسانی است که نیازمند مشارکت فعال مردم در فرآیند اصلاح جامعه است. این یک انتظار منفعلانه نیست، بلکه حرکتی فعالانه برای آمادهسازی فرد و جامعه برای ظهور است. این دیدگاه مردم را به سهیم بودن در این تحول بزرگ دعوت میکند.
- اربعین به مثابه ظرفیت رسانهای: مدل «موکبداری» و خدمترسانی مردمی در راهپیمایی اربعین، ظرفیتی بینظیر برای درگیر کردن مخاطبان گسترده فراهم کرده و امکان تقسیم محبت و نگاه امیدوارانه با دیگران را میسر میسازد.
- الگوی مشارکت فعال: این خدمترسانی سازمانیافته، نمادی از مشارکت مؤمنان در دوران ظهور احتمالی خواهد بود و الگویی برای همکاری جهانی در مسیر اصلاح تحت امر مصلح کل ارائه میدهد.
- تثبیت رسانه؛ گام اول: تثبیت مناسک به عنوان رسانه، به دنیا اعلام میکند که «مهدویت» و وجود مقدس «مهدی» واقعیت دارد و این به عنوان گام نخست جهانیسازی خبر در حال تحقق است.
- نیاز به محتوای جهانی؛ گام بعدی: پس از تثبیت ابزار (مناسک)، گام بعدی ارائه پیام و محتوای مهدویت به زبانی جهانی است که مخاطب مسلمان و غیرمسلمان آن را بفهمد و مطالبه کند.
- استخراج گنجینه معارف: اندیشمندان شیعی باید به استخراج «سنگهای خام طلا» از معارف اهل بیت(ع) پرداخته و آنها را به «جواهرات درخشان و قابل عرضه» تبدیل نمایند تا پیام مهدویت به شکلی عمیق و گسترده به سطح جهان برسد.
«شیعه توانسته است با تثبیت شعائری چون نیمه شعبان و اربعین، زنده بودن امام زمان(عج) و کلانروایت امید را به جهان اعلام کند و با تبدیل این آیینها به رسانههای زنده، پیام مهدویت را فراتر از مرزها منتقل سازد.»
«آنچه در نگاه اسلامی اهمیت دارد، باور به «مصلح کل» است؛ کسی که جهان را اصلاح میکند و مردم در این فرآیند اصلاح، سهیم و شریک هستند.»
در مجموع، محتوای مقاله تأکید دارد که جهانیسازی باور به امام زمان (عج) از طریق آیینهایی مانند اربعین آغاز شده است، اما برای دستیابی به موفقیت کامل، لازم است این بستر رسانهای با تولید محتوای غنی و جهانی شده از معارف اهل بیت تقویت گردد تا انتظار از حالت انفعال خارج شده و به عرصهی اقدام جهانی برای اصلاح بدل شود.
