افشای محل تجمع گنج‌یابان تهران در بهمن ۵۴

محل تجمع گنج‌یابان تهران در دهه پنجاه

در تاریخ معاصر تهران، خیابان ناصرخسرو همیشه به عنوان مرکزی برای فعالیت‌های گوناگون شناخته می‌شده است. یکی از جذاب‌ترین و کمتر شنیده شده‌ترین داستان‌های این خیابان، تبدیل شدن قهوه‌خانه‌ای به نام «آیینه» به محلی برای تجمع علاقه‌مندان به جستجوی گنج در بهمن ماه سال ۱۳۵۴ است. این قهوه‌خانه که در قلب تهران واقع شده بود، به محلی مخفی برای ملاقات افرادی تبدیل شده بود که در پی یافتن گنجینه‌های تاریخی بودند. در آن زمان، این موضوع آنقدر اهمیت یافته بود که روزنامه اطلاعات در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۵۴ گزارشی تصویری مفصل از این مکان و فعالیت‌های مرتبط با آن منتشر کرد که نشان‌دهنده رواج این تفکر در میان بخشی از جامعه تهران بود.

نکته قابل توجه این است که فعالیت‌های مربوط به گنج‌یابی همواره با شایعات و رمز و رازهای تاریخی آمیخته بوده است و قهوه‌خانه آیینه به دلیل موقعیت مکانی و رفت‌وآمدهای خاص خود، به مرکز تبادل اطلاعات و برنامه‌ریزی برای کاوش‌ها تبدیل شده بود. این رخداد، تصویری از جامعه‌ای را ترسیم می‌کند که درگیر مسائل اقتصادی یا شاید صرفاً علاقه‌مند به کشف اسرار تاریخی بوده است.

• قهوه‌خانه «آیینه» در خیابان ناصرخسرو، مرکز اصلی تعاملات گنج‌یابان بود.
• این فعالیت‌ها در بهمن ماه سال ۱۳۵۴ اوج گرفت و توجه رسانه‌ها را جلب کرد.
• روزنامه اطلاعات به عنوان یکی از منابع اصلی ثبت این واقعه، گزارشی مصور منتشر کرد.
• خیابان ناصرخسرو در هر دوره تاریخی، نقشی پررنگ در شکل‌گیری پدیده‌های اجتماعی در تهران داشته است.
• این ماجرا نمونه‌ای از تاریخ معاصر تهران و علاقه‌مندی‌های خاص آن دوران است.

«قهوه‌خانه آیینه در خیابان ناصر خسرو تهران در سال ۱۳۵۴ بهترین محل برای ملاقات کسانی بود که قصد یافتن گنجی را داشتند. روزنامه اطلاعات ۲۳ بهمن ۱۳۵۴ گزارش مصوری از این مکان منتشر کرد.»

این گزارش‌های تاریخی، هرچند گاهی جنبه خبری و داستانی دارند، اما پنجره‌ای به لایه‌های پنهان زندگی اجتماعی و سرگرمی‌های خاص مردم تهران در دهه پنجاه شمسی می‌گشایند و نشان می‌دهند که چگونه اماکن عمومی ساده می‌توانند تبدیل به گره‌گاه‌های فعالیت‌های غیرمعمول شوند.