امنیت غذایی نیازمند نگاه زنجیره‌ای و استفاده از فرصت‌های مکران

امنیت غذایی و چالش‌های زنجیره

امنیت غذایی یکی از ارکان اساسی توسعه پایدار هر جامعه‌ای است و دستیابی به آن نیازمند یک دیدگاه جامع و زنجیره‌ای است که تمامی مراحل تولید، فرآوری، توزیع و مصرف را پوشش دهد. بر اساس اظهارات رئیس دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، خروج بخش کشاورزی از محور توسعه کشور در دهه‌های گذشته، همراه با رویکرد غیرزنجیره‌ای، منجر به اتلاف منابع حیاتی و خروج میلیاردها دلار ثروت ملی شده است. این امر نشان می‌دهد که تمرکز صرف بر تولید بدون توجه به زیرساخت‌های پس از تولید، کارایی لازم را برای تأمین غذای سالم و کافی برای جمعیت فراهم نمی‌کند.

دانش و فناوری نقش محوری در ارتقاء بهره‌وری کشاورزی ایفا می‌کنند، به‌ویژه در شرایط محدودیت منابع آبی و خاکی. استفاده از روش‌های نوین آبیاری، کشاورزی دقیق، و بهره‌گیری از بیوتکنولوژی می‌تواند سهم چشمگیری در افزایش تولید و کاهش ضایعات داشته باشد.

فرصت‌های مغفول در مکران

مناطق ساحلی مانند مکران سرشار از فرصت‌های بالقوه برای توسعه کشاورزی و شیلات هستند که متأسفانه اغلب مورد غفلت قرار گرفته‌اند. این مناطق پتانسیل بالایی برای توسعه کشاورزی آبی-خاکی و پرورش آبزیان دارند که می‌تواند بخشی از نیازهای غذایی منطقه را تأمین کند و وابستگی به واردات را کاهش دهد. در حقیقت، سرمایه‌گذاری هدفمند در این مناطق می‌تواند تبدیل به قطبی برای تولیدات کشاورزی و غذایی کشور شود.

• تمرکز ندیدن بر زنجیره از تولید تا مصرف باعث اتلاف منابع می‌شود.
• دانش و فناوری برای تحقق امنیت غذایی ضروری هستند.
• بخش کشاورزی از محور توسعه کشور خارج شده است.
• مناطق ساحلی مکران فرصت‌های بسیاری در کشاورزی دارند.
• خروج سالانه میلیاردها دلار ثروت از بخش کشاورزی، زنگ خطری برای اقتصاد است.

“کشاورزی طی دهه‌های گذشته از محور توسعه کشور خارج شده است.”

“نگاه غیرزنجیره‌ای به این بخش موجب اتلاف منابع و خروج سالانه میلیارد‌ها دلار ثروت از کشور می‌شود.”

در نهایت، بازگرداندن کشاورزی به جایگاه اصلی خود به عنوان موتور محرک توسعه، مستلزم بازنگری اساسی در سیاست‌گذاری‌ها و پذیرش تفکر زنجیره‌ای و فناورانه است. استفاده از پتانسیل‌های جغرافیایی منحصربه‌فرد مانند سواحل مکران می‌تواند گام مؤثری در جهت تضمین امنیت غذایی آینده کشور باشد.