غذاهای فوق فرآوری‌شده باید بیشتر مانند سیگار تنظیم شوند

غذاهای فوق فرآوری‌شده نیازمند تنظیمات سخت‌گیرانه‌تر هستند

یک گزارش جدید نشان می‌دهد که غذاهای فوق فرآوری‌شده (UPFs) شباهت بیشتری به سیگار نسبت به میوه‌ها یا سبزیجات دارند و مستلزم مقررات بسیار سخت‌گیرانه‌تری هستند. محققان دانشگاه‌های هاروارد، میشیگان و دوک استدلال می‌کنند که هر دوی UPFها و سیگارها به گونه‌ای مهندسی شده‌اند که اعتیاد و مصرف را تشویق کنند، و به آسیب‌های گسترده بهداشتی مشترک بین آن‌ها اشاره می‌کنند. این غذاهای فرآوری‌شده که در سراسر جهان در دسترس هستند، شامل نوشابه‌های شیرین و اسنک‌های بسته‌بندی‌شده مانند چیپس و بیسکویت می‌باشند و اغلب با استفاده از امولسیفایرها، رنگ‌ها و طعم‌دهنده‌های مصنوعی تولید می‌شوند.

تولید UPFها شباهت‌هایی به فرآیند تولید سیگار دارد، به‌ویژه در تلاش تولیدکنندگان برای بهینه‌سازی «دوز» محصولات و میزان سرعتی که بر مسیرهای پاداش در بدن تأثیر می‌گذارند. این یافته‌ها بر اساس داده‌هایی از حوزه‌های علم اعتیاد، تغذیه و تاریخچه بهداشت عمومی استوار است.

نقد ادعاهای بازاریابی و شباهت به صنعت تنباکو

نویسندگان مقاله معتقدند ادعاهای بازاریابی روی این محصولات، مانند “کم‌چرب” یا “بدون شکر” بودن، نوعی “شستشوی سلامتی” است که می‌تواند مانع از تنظیم مقررات شود، شبیه به تبلیغات فیلتر سیگار در دهه ۱۹۵۰ به عنوان نوآوری‌های محافظتی که در عمل مزایای معناداری نداشتند. در مقاله تأکید شده است که بسیاری از UPFها معیارهای لازم برای در نظر گرفته شدن به عنوان یک ماده اعتیادآور را دارا هستند، زیرا ویژگی‌های طراحی آن‌ها می‌تواند منجر به “مصرف اجباری” شود، اگرچه مضرات آن‌ها فارغ از جنبه اعتیادآور بودنشان روشن است.

توصیه‌های نظارتی و نیاز به تغییر مسئولیت

محققان پیشنهاد می‌کنند که درس‌هایی از مقررات صنعت تنباکو، شامل دادرسی قضایی (litigation)، محدودیت‌های بازاریابی و مداخلات ساختاری، می‌تواند راهنمایی برای کاهش آسیب‌های مرتبط با UPFها باشد. آن‌ها خواستار تغییر تمرکز تلاش‌های بهداشت عمومی از “مسئولیت فردی به پاسخگویی صنعت غذایی” هستند. افزایش مصرف جهانی این مواد، به‌خصوص در مناطقی مانند آفریقا که دولت‌ها مقررات ضعیفی دارند، فشار زیادی بر سیستم‌های بهداشتی وارد می‌کند و خطر فروپاشی سیستم‌های بهداشتی را افزایش می‌دهد.

• غذاهای فوق فرآوری‌شده حاوی سطوح بالاتری از نمک، شکر، چربی و افزودنی‌هایی هستند که با چاقی، سرطان، دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی-عروقی مرتبط‌اند.
• این دسته از غذاها تمایل دارند سطوح پایین‌تری از پروتئین، روی، منیزیم و ویتامین‌های A، C، D، E، B12 و نیاسین مورد نیاز برای رشد مطلوب کودکان را داشته باشند.
• برخی بیماران گزارش داده‌اند که احساس می‌کنند به این مواد اعتیاد دارند و هوس مصرف آن‌ها را دارند، مشابه تجربه‌ی ترک سیگار.
• استدلال می‌شود که تمایز بین UPFهای مضر و سایر مواد غذایی باید مانند تمایز بین نوشیدنی‌های الکلی و سایر نوشیدنی‌ها صورت پذیرد.
• ضروری است که مقررات نظارتی شبیه به کنترل دخانیات عمل کرده و بر مسئولیت صنعت تمرکز کنند.

یکی از نویسندگان، پروفسور اشلی گرهاردت، اظهار داشت: “بسیاری از UPFها ویژگی‌های بیشتری با سیگار نسبت به میوه‌ها یا سبزیجات با حداقل فرآوری به اشتراک می‌گذارند و بنابراین سزاوار مقرراتی متناسب با خطرات قابل توجهی هستند که برای سلامت عمومی دارند.”