بحران پای و مشروب انگلیس: آیا غذای سریع اصلی قابل نجات است؟
تعداد مغازههای پای و مشروب در لندن از صدها به حدود ۳۰ عدد کاهش یافته است. آیا توجه شبکههای اجتماعی و تلاش برای ثبت وضعیت محافظتشده میتواند بقای آنها را تضمین کند؟
بحران بقای «پای و مشروب»: غذای سریع قدیمی لندن
غذای «پای و مشروب» (Pie and Mash)، که به عنوان غذای سریع اصلی لندن شناخته میشود، با چالشی جدی برای بقا روبرو است. زمانی صدها مغازه پای و مشروب در سرتاسر لندن وجود داشت، اما اکنون تعداد آنها به سختی به بیش از ۳۰ عدد رسیده است. این کاهش شدید، در حالی رخ میدهد که برخی از این مکانها، مانند M Manze’s که در سال ۱۹۰۲ تأسیس شده، شاهد افزایش توجه عمومی به واسطه نسل تیکتاک و علاقهمندی آنها به غذاهای سنتی و نوستالژیک هستند. با این حال، پشت این هیجانات رسانهای، معضلاتی مانند افزایش هزینهها و سنتهای سفتوسخت این غذا، بقای بسیاری از این کسبوکارها را تهدید میکند.
صاحبان مغازهها مانند ناتان یاکوبی از کافه BJ’s Pie and Mash در پلاستو، بر حفظ روشهای سنتی تأکید دارند، از جمله تهیه مواد اولیه روزانه و اعتقاد به اینکه پرداخت صرفاً نقدی بخشی از تجربه است. این غذا که از تنوع کمی برخوردار است – شامل پای گوشت چرخکرده، پوره سیبزمینی، سس جعفری سبز (معروف به liquor که سنتاً با آب مارماهی تهیه میشود) – دارای آداب خاصی برای مصرف است. به عنوان مثال، معمولاً نباید از چاقو استفاده شود و نوشیدن بیش از حد سرکه فلفلی سفید (chilli vinegar) امری ضروری تلقی میشود.
چالشهای اصالت و نوآوری
یکی از مشکلات اصلی این کسبوکارها در جذب مشتریان جدید، پیچیدگیهای آیین سنتی آنهاست. این انسولار بودن (Insularity) که برخی آن را جذاب میدانند، برای تازهواردان میتواند دافعه ایجاد کند. علاوه بر این، نوآوریهایی مانند افزودن سیبزمینی سرخکرده (Chips) به جای فقط پوره، توسط برخی علاقهمندان سنتگرا (که به آن «ارتداد» میگویند) مورد انتقاد قرار میگیرد، هرچند یاکوبی این موارد را برای بقا در بازار مدرن ضروری میداند.
- تعداد مغازههای پای و مشروب فعال در لندن کمتر از ۳۰ عدد برآورد میشود.
- موج جدیدی از توجه توسط شبکههای اجتماعی مانند TikTok به این غذا داده شده است.
- نگرانیهایی درباره اعطای وضعیت Traditional Speciality Guaranteed (TSG) به پای و مشروب برای محافظت از آن وجود دارد.
- سرویس سنتی شامل پای، پوره، و liquor است، در حالی که مارماهی ژلهای (jellied eels) یک غذای جانبی اختیاری است.
- بسیاری از جوانان به دلیل سادگی و حس راحتی این غذا به آن علاقهمند شدهاند، در حالی که نسلهای قدیمیتر به سنتها وفادارند.
ناتان یاکوبی میگوید: «آنها [علاقهمندان به روش پرداخت الکترونیکی] چیزهایی را از دست میدهند. چون پای و مشروب گیرشان نمیآید.»
جاناتان نان، ویراستار مجله Vittles، اظهار داشت: «انزوای موجود در پای و مشروب یکی از دلایلی است که افراد عاشق آن میشوند. از طرف دیگر، این انزوا یکی از عواملی است که جذب مشتریان جدید را دشوارتر میکند.»
مسیر بقای پای و مشروب در گرو تعادل میان حفظ ریشههای سنتی خود به عنوان یک غذای کارگریِ راحت و پذیرش تغییرات جزئی است که امکان بقا در بازار رقابتی سال ۲۰۲۶ را فراهم میآورد. موفقیت یا شکست این تلاشها میتواند آینده این بخش مهم از فرهنگ غذایی لندن را تعیین کند.
